Ο Θανάσης Σαράντος, με οδηγό τη διαχρονική μετάφραση του Μίνωα Βολανάκη και με τη συμμετοχή ενός δυναμικού, πολυμελούς θιάσου και ζωντανής μουσικής επί σκηνής, παρουσιάζει μια συγκλονιστική σκηνική μεταφορά του αξεπέραστου έργου του Σοφοκλή.
Η παράσταση αναδεικνύει τη σύγκρουση Κρέοντα – Αντιγόνης, τοποθετώντας τη δράση στη δεκαετία του ’70 και μετατρέποντας την αρχαία τραγωδία σε ένα πολιτικό θρίλερ κινηματογραφικού ρυθμού. Σε έναν κόσμο που προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί μετά από έναν καταστροφικό εμφύλιο, η ανάγκη για τάξη, έλεγχο και επιβολή συγκρούεται μετωπικά με την ατομική συνείδηση, την ανυπακοή και την ηθική ευθύνη.
Με βασικούς άξονες τη σωματικότητα των ηθοποιών, τη δουλειά του συνόλου και τη ζωντανή μουσική, η παράσταση αντιμετωπίζει την «Αντιγόνη» όχι ως μνημειακό κείμενο, αλλά ως ένα ζωντανό πολιτικό έργο, που συνομιλεί ευθέως με τη σύγχρονη ιστορική μνήμη και τα διαχρονικά αδιέξοδα της εξουσίας.
Περίληψη
Στον απόηχο του εμφυλίου πολέμου, ο Κρέων αποφασίζει να τιμήσει με ταφή τον έναν από τους γιούς του Οιδίποδα, τον Ετεοκλή, ενώ απαγορεύει την ταφή του άλλου, του Πολυνείκη, χαρακτηρίζοντάς τον προδότη της Θήβας.
Η Αντιγόνη αρνείται να πειθαρχήσει στο διάταγμα του Κρέοντα και προχωρά στην ταφή του αδελφού της, οδηγώντας τη σύγκρουση ανάμεσα στους δύο σε μετωπική ρήξη. Μια σύγκρουση ανάμεσα στον νόμο της εξουσίας και τον νόμο της συνείδησης, που θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην καταστροφή.
Σκηνοθετικό Σημείωμα
Είχε άραγε κάπου δίκιο η Αντιγόνη — ή είχε εξ ολοκλήρου δίκιο;
Και είχε άραγε ο Κρέων κάποιο άδικο — ή ήταν εξ ολοκλήρου άδικος;
Στην «Αντιγόνη» συγκρούονται μετωπικά δύο κόσμοι: από τη μία τα δικαιώματα της οικογένειας και από την άλλη οι αδιασάλευτες προσταγές της πολιτείας. Ποιο όμως δίλημμα θα μπορούσε να προκαλέσει στον Αθηναίο πολίτη της δημοκρατίας του 5ου αιώνα π.Χ. η απολύτως αναρχική πράξη μιας γυναίκας που επικαλείται τους θεϊκούς νόμους απέναντι στο ιερό δίκαιο της πόλης, το οποίο εκπροσωπεί ο κυβερνήτης της; Και πώς όφειλε να σταθεί ο άρχοντας όταν ο νόμος παραβιάζεται όχι απλώς από έναν πολίτη, αλλά από συγγενή του;
Τι παράδειγμα θα έδινε ο Κρέων για τη διατήρηση της τάξης σε μια πόλη που προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί μετά από πολέμους, λοιμούς και βαθιές πληγές — και μάλιστα σε ένα κρίσιμο μεταβατικό στάδιο, έπειτα από την ανόσια και καταραμένη πράξη του προγενέστερου βασιλιά, του Οιδίποδα; Σε ποιο βαθμό μπορεί ο σύγχρονος θεατής του 21ου αιώνα να ταυτιστεί πραγματικά με την αποστολή του Κρέοντα, που υπερασπίζεται τις αξίες της ισονομίας και της θεσμικής δικαιοσύνης; Αποδεικνύεται ικανός να σταθεί μέχρι το τέλος στο ύψος των περιστάσεων του δημοκρατικού πολιτεύματος ή ολισθαίνει σταδιακά προς το επικίνδυνο μονοπάτι της τυραννίας;
Αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα μας δίνει την ευκαιρία να διερευνήσουμε σε βάθος η εμβληματική τραγωδία του Σοφοκλή, με έναν οκταμελή θίασο και έναν μουσικό επί σκηνής, και με οδηγό την αξεπέραστη μετάφραση του Μίνωα Βολανάκη. Η παράσταση αυτή αποτελεί τη συνέχεια της πρώτης μας εργασίας πάνω στο αρχαίο δράμα με το έργο του ίδιου ποιητή «Οιδίπους Τύραννος».
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Mίνως Βολανάκης
Σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία-φωτισμοί: Θανάσης Σαράντος
Μουσική σύνθεση-ηχοτοπία: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης
Σκηνικά-κοστούμια: Θανάσης Σαράντος
Επιμέλεια Kίνησης: Πλωτίνος Ηλιάδης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Γιάννης Παναγόπουλος, Ασημίνα-Σοφία Χριστοπούλου
Βοηθός φωτιστή, τεχνική επιμέλεια φωτισμού: Αλέξανδρος Πολιτάκης
Βοηθός σκηνογράφος-ενδυματολόγος: Aθηνά Μποτωνάκη
Φωτογραφίες: Χρυσάνθη Σπανού
Διεύθυνση παραγωγής: Κωνσταντίνος Τσιάκος
Παραγωγή: HΘΙΚΟΝ ΑΚΜΑΙΟΤΑΤΟΝ ΑΜΚΕ
Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού
Παίζουν:
Θανάσης Σαράντος και Κωνσταντίνος Λάγγος (σε διπλή διανομή στο ρόλο του Κρέοντα) , Ρωξάνη Καρφή (Αντιγόνη), Γιάννης Κορρές (Αίμων,Παιδί Τειρεσία, Χορός ), Γιάννης Χαρτοδιπλωμένος (Τειρεσίας, Χορός), Παναγιώτης Παπαδούλης (Φύλακας,Εξάγγελος, Χορός) Γαλάτεια Μαυρομάτη (Ισμήνη, Ευριδίκη, Χορός) , Βαγγέλης Μάγειρος (Άγγελος, Χορός)
Μουσικός επί σκηνής (κρουστά) : Ιάκωβος Παυλόπουλος